Kalendarhjarte

 

eg finn ingen engel i

 

det første snøfallet

 

 

 

forbrenner

 

tredjegrads ord

 

                                              

 

i sviande ynskje

 

om å sjå deg lave

 

 

 

inn døra

 

bli høg

 

 

 

på meg

 


 

i svevet (frå serien Mørkets barn)

rastlause englar trippar på eit tak

brer vengjer ut

og saman

 

bak eit vindauge

sit ho som er

barn av dei

 

rosa elefantar

 

på skyer under himmel

og ynskjer eit anna

fyll

 

under vengjer

om dei rommar

henne

 

i svevet

 

ein engel

brekk nakken

mot spegelbilde

 

ho plukkar opp

den daude

måsen

 

blir voksen

 

----------

W.L.-14

 




Kort eventyr

Eg har sjumilsstøvlar

på meg i ein søvn

spring gjennom

isar

 

puslar saman

ei sol og

leitar

 

etter siste brikka

 

den du stel

når du dreg

ei hand inn

i søvnen

 

tinar femten vintrar

mot sju somrar

 

w.l.-14

 




 

I foajéen av ein heim (frå serien mørkets barn)

 

Golvplankar knirkar

skuggar piler ved føtene

forsvinn i sprekkar og hol


Du set skjeletthælar

mellom gamle pizzaøskjer

og mugna papir


Ei tett stinkande lukt

klemmast mot ansiktet

som ei dødsmaske


Ingenting bur her lenger

som klatrar i lysekroner

grev ned mjølketenner


På eit havarert bord står

restar av eit teaterselskap

med flasker klisne av støv


Og du forstår først no

at dei mista manuskriptet

og replikken om eit barn

---------------------------- 

w.l.-14




 

Troll utan halar

 

Biene flaug flokkvis  

mellom solvridde bjørketre 

 

Ensa ikkje skogleiken  

eller trollkjerringknutar

 

Kyssa som rimfall

kubene oss

 

Bli gjennom haust 

Bli gjennom vinter

 

Smilande  

til elva skyt is

 

Dansande  

på marekvisten

 

Høyre skogen  

skoggerle

 

------------ 

W.L.-14

 




 

Stifinnar

Der tyngda av lausskodda

får måsen i kompassmarsj

 

stør eg deg

oppetter bergfloget

 

bler kvar høgdekurve

 

Trur halvveges i

siste bretten

 

at brua mellom oss

rivnar i flaum

---------------

W.L. - 14

 




 

Sprengd

 

august silar sand utan siste fanfare

skyv kula raskare bak åskammen

legg eit knirkande tre til trykk

mel gjødsel og falne barn

i ei jord ingen

hugsar


ein mjølkedrope renn

mellom kvite

knokar

------------

 

W.L.-14




 

Når eg deg, lyskjelde?

 

Ein eller annan stad

bak florlette gardiner

og regnet eg rislar

 

ditt svovelhjarta

under mjuk hud

 

Eg formar lepper i

dropar på benken 

 

rekkjer lykta di 

som irisskot 

 

mot aust i kveld 

mot vest i morgon 

 

Lest meg sjå du  

let natta falle

---------------

 

W.L.-14

rulle land, trille sand (frå serien mørkets barn)

 

himmelen og gapande helikopter

leikte gøymsle mellom tora og 

stilla frå polert hav, ei innside

 

vrengdes ut, restar frå ei

syrekanne, kamskjel 

og manglande

skrik

 

etsa, spadde

utorståelige ord om
evneveik, til taparen vart

omgjort til vinnar og eit

lynnedslag kjendest som

absolutt

 

ingenting, fekk frårøve han

gleda av å vere

konge

 

i eige sandslott

 

-------------------

w.l.-14



 

Les mer i arkivet » Februar 2015 » September 2014
hits